Projekt PKI

    Projekt PKI

    Zmiana jakościowa, jaka dokona się w wyniku zastąpienia dokumentu papierowego dokumentem elektronicznym, wymaga zastosowania mechanizmów zapewniających wiarygodność tej formy dokumentu oraz wygodę użytkowania rosnącej liczby systemów służących do ich przetwarzania. W tradycyjnej procedurze załatwiania spraw urzędowych, dokument papierowy, reprezentujący wolę strony lub organu, jest uwierzytelniany poprzez odręczny podpis na dokumencie. Taka forma potwierdzenia wiarygodności jest trwała, a także umożliwia wykrycie prób jego sfałszowania. W przypadku dokumentu elektronicznego sprawa się nieco komplikuje. Dokument taki może być sfałszowany praktycznie bez pozostawiania śladów ingerencji, co podważa jego wiarygodność i czyni nieprzydatnym jako dowód. Chyba, że…

    W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku pojawiły się pierwsze opracowania dotyczące wykorzystania tzw. kryptografii asymetrycznej, zwanej też „kryptografią klucza publicznego". Polega ona na wykorzystaniu skomplikowanych przekształceń matematycznych, których cechą charakterystyczną jest tzw. jednokierunkowość działania. Wykorzystywane algorytmy są przy tym tak bezpieczne, że zarówno sam algorytm jak też zaszyfrowane dane mogą być ujawnione publicznie bez narażania się na ryzyko ich złamania. Rozwój badań doprowadził do powstania technologii umożliwiających tzw. elektroniczne podpisanie dokumentu. Polega ono w skrócie na dołączeniu do pliku z oryginalnym dokumentem dodatkowych danych, które pozwalają na potwierdzenie zarówno tożsamości podpisującego jak też niepodważalne stwierdzenie, czy oryginalny dokument nie był modyfikowany po jego podpisaniu. W ten sposób otwarta została droga do wprowadzenia na szeroką skalę dokumentu elektronicznego, jako równorzędnego i bezpiecznego środka komunikacji.



    PKI